Document Type : scientific-research

Authors

• Maryam Amighi Roudsari ¹
• Kourosh Fathi Vajargah ²
• Mostafa Ghaderi ³
• Fatemeh AhmadBeigi ¹

¹ Department of Curriculum, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

² Faculty of Education Sciences and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.

³ Faculty of Education Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran.

Abstract

The contemporary world is witnessing a transition from established “normal” states to an era termed the “new-normal.” This shift, often accelerated and guided by profound, multifaceted crises, is not merely a temporary return to previous conditions. Rather, it signifies fundamental transformations in the structures of experience, interaction, and meaning at both individual and collective levels within education. In this context, educational systems, particularly curricula as key socio-cultural mechanisms are not only subject to these changes but also become active agents in shaping and consolidating this “new-normal.” Consequently, a critical question arises: How can the curriculum, acting as a critical phenomenological mechanism under the influence of contemporary crises, play a role in producing, stabilizing, and normalizing the “new-normal” within educational systems and curriculum planning? This qualitative study, employing Critical Discourse Analysis within Blaikie’s cognitive framework (what, why, how), seeks to provide a deep, multi-layered interpretation of the curriculum’s role during the new-normal. It appears that the “new-normal in curriculum,” defined as a set of stable, structured changes formed in response to global transformations and now becoming the dominant norm in educational systems and curriculum planning, serves not only as a response to temporary crises but also as a strategic necessity for preparing learners to face an uncertain and variable future in the field of curriculum studies. The study uncovers how language and power dynamics contribute to the normalization of new educational paradigms that embracing new-normal is essential for fostering adaptive learning environments equip students with skills needed for an unpredictable world.

Keywords

• Critical Discourse Analysis
• Theory and Theory-Development
• Digitization
• Flexibility
• Resilience
• New-Normal in Curriculum

Main Subjects

• آموزش از دور

Article Title [Persian]

نیونرمال در برنامه درسی؛ تحلیل گفتمان انتقادی در گرایشهای معاصر حوزه مطالعات برنامه درسی

Authors [Persian]

• مریم آمیقی رودسری ¹
• کورش فتحی واجارگاه ²
• مصطفی قادری ³
• فاطمه احمدبیگی ¹

¹ گروه برنامه‌ریزی درسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

² گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

³ گروه مطالعات برنامه درسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

Abstract [Persian]

جهان معاصر شاهد گذار از وضعیتهای «نرمال» تثبیتشده به دورانی است که آن را «نیونرمال» می‌نامد. این گذار که غالباً توسط بحرانهای ژرف و چندوجهی تسریع و هدایت میشود، صرفاً بازگشتی موقت به شرایط پیشین نیست؛ بلکه دلالتی بر دگرگونیهای بنیادین در ساختارهای تجربه، تعامل و معنا در سطوح فردی و جمعی تعلیم و تربیت است. در این میان، نظام‌های آموزشی و به ویژه برنامه‌های درسی ـ به مثابه یکی از اصلی‌ترین سازوکارهای اجتماعی فرهنگی ـ نه تنها در معرض تأثیر این تحولات قرار می‌گیرد، بلکه خود به عاملی فعال در شکل‌دهی و تثبیت این «نیونرمال» مبدل میگردد. حال این سؤال مطرح است که برنامه درسی چگونه می‌تواند تحت تأثیر بحرانهای معاصر، به مثابه یک سازوکار پدیدارشناختی انتقادی عمل کند و در فرایند تولید، تثبیت و عادیسازی «نیونرمال» در نظام آموزشی و برنامه‌ریزی درسی به ایفای نقش بپردازد؟ این پژوهش کیفی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی در چارچوب الگوی شناختی بلیکی (چیستی، چرایی، چگونگی)، با هدف کاوش در سازوکارهای (نظری و عملی) تبدیل بحران به نرمال از طریق برنامه درسی، به دنبال ارائه تفسیری عمیق و چندلایه از نقش برنامه درسی در دوران نیونرمال است. به نظر می‌رسد «نیونرمال در برنامه درسی» به عنوان مجموعه‌ای از تغییرات پایدار و ساختاریافته که در پاسخ به تحولات جهانی شکل گرفته و اکنون به هنجار غالب در نظام آموزشی و برنامه‌ریزی درسی بدل شده است، نه تنها پاسخی به بحران‌های موقتی، بلکه ضرورتی راهبردی برای آماده‌سازی یادگیرندگان در مواجهه با آینده‌ای نامطمئن و متغیر در حوزه مطالعات برنامه درسی خواهد بود.

Keywords [Persian]

• تحلیل گفتمان انتقادی
• نظریه و نظریه‌پردازی
• دیجیتالی‌شدن
• انعطافپذیری
• تابآوری
• نیونرمال در برنامه درسی